อรุณสวัสดิ์
ในที่สุดฉันก็จับแกได้!
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แกขโมยใข่ไม๊?
เอาของในกระเป๋าออกมาคืนซะ
คุณทำฉันเจ็บนะ!
เอาของออกมาคืน\หรือว่าจะให้เรียกตำรวจ!
แกจะเอาของทั้งหมดนี่\ไปทำอะไร?
มันไม่มีอะไร ไม่มีอะไรในกระเป๋านี่
เรียกตำรวจ!
พวกผี
เธอวาดมันหรอ?
เธอเป็นคนออกแบบมันใช่ไม๊?
เธอไปขโมยมันมาจากไหน?
ฉันไม่ได้ขโมยมันนะ
หัวขโมยและพวกต้มตุ๋น ออกไปจากที่นี่ซะ
เอาหนังสือของฉันคืนมา! มันไม่ใช่ของแกแล้ว,ตอนนี้มันเป็นของฉัน!
ไม่! ถ้างั้นก็บอกฉันมาว่าใครเป็นคนวาด!
ไปให้พ้นเจ้าหัวขโมย
ทำไมแกยังอยู่ที่นี่ออก? ออกไปให้พ้น!
เธอได้ยินทั้งหมด? กลับไปซะ!
ขอโทษนะ ขอโทษ
ขอโทษ ตำรวจมา
ขอโทษที
อะไรกันนี่
ไม่เห็นมีอะไรเลย
จับเด็กชายคนนั้นที
นี่ หยุดนะ
บ้าจริง
หยุดรถไฟ หยุดสิ
ช่วยด้วย
หยุดรถไฟ
หยุดมันซะ
โทษที โทษที
ไม่นะ
สิ่งประดิษฐ์ของอูโก้ แค็บเร็ต
ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่นั่น
นายชื่ออะไร
อูโก้ อูโก้ แค็บเร็ต
ไปห่าง ๆ ฉันนะ อูโก้ แค็บเร็ต
ไม่งั้นฉันจะจับเธอเข้าคุก
จับไปขังคุกซะ นายก็จะออกมาไม่ได้
ไปโรงเรียนไม่ได้ แต่งงานไม่ได้ มีลูกก็ไม่ได้
ไปหยิบฉวยของที่ไม่ใช่ของตัวเองไม่ได้
เอาสมุดบันทึกของฉันคืนมานะ
ฉันจะเอาสมุดบันทึกของนายกลับไปบ้าน และเผามันซะ
- นายเผามันไม่ได้นะ - แล้วใครล่ะจะมาห้ามฉันได้
เป็นยังไงบ้าง
- โมโหมาก - ทำไมรึ
เด็กชายคนหนึ่ง...
เธอเป็นใคร
ปู่ของเธอขโมยสมุดของฉันไป
ปาป้า จอร์จ คือคุณปู่ของฉันนะ
แล้วก็ไม่ใช่หัวขโมยด้วย นายต่างหาก
นายมันไม่ได้ความ เป็นแค่พวกทุจริต
- นายไปซะ - ฉันไม่ไป ถ้าไม่ได้สมุดบันทึกคืน
ทำไมคุณถึงต้องการเขานัก
ฉันบอกไม่ได้
ความลับหรือ
- ใช่ - เยี่ยม ฉันชอบนักล่ะเรื่องลับ ๆ
- บอกมานะมันคืออะไร - ไม่
ถ้านายไม่บอก ก็ไปไกล ๆ
เอาสมุดฉันคืนมาก่อนสิ
เรามีปัญหาแน่
กลับบ้านไปซะ
ก็ได้ ไม่เผาสมุดก็ได้
ทีนี้ก็ไปให้พ้นซะ
นี่มันอะไรน่ะ
- มันคือ "หุ่นยนต์" - หุ่นยนต์?
ที่ถูกทอดทิ้ง ไว้ในห้องใต้หลังคาของพิพิธภัณฑ์
มันทำอะไรได้บ้าง
เขาเป็นคล้าย ๆ กล่องดนตรีน่ะ
มันซับซ้อนกว่านั้น ฉันเคยเห็น...นานมาแล้ว
มันเขียนหนังสือได้ด้วย
แต่มันไม่ได้ถูกสร้างเสร็จ ในกรุงลอนดอน
แล้วที่ไหนหรือ
แล้วก็เมืองโคเวนทรี่ แต่ ไม่ได้ถูกสร้างในกรุงลอนดอน
เครื่องจักรก็มีเวทมนตร์เหมือนกันนะ ตอนที่ฉันยังเด็ก
บ้างก็เดิน บ้างก็ร้องเพลง
แต่ความลับมักจะอยู่ตรงหัวใจ ดูนี่สิ
- เราซ่อมมันได้มั้ยฮะ - ฉันไม่รู้ อูโก้
สนิมเขรอะเชียว
การหาอะไหล่ที่เหมาะสม เป็นเรื่องที่ยากมาก
แต่แน่นอนล่ะ เราจะช่วยกันซ่อมมัน
เราเป็นช่างนาฬิกาไม่ใช่หรือ
แต่ฉันต้องทำงานในร้าน และในพิพิธภัณฑ์ในเสร็จก่อน
เข้าใจนะ
ถือระวัง ๆ นะ
เยี่ยม
เห็นนี่ไหม
สิ่งซับซ้อนอีกหนึ่ง
แล้วก็ปริศนาอีกหนึ่ง
เธอชอบล่ะสิ
รูปแบบของหัวใจ
โชคไม่ดีที่เราไม่มีกุญแจไข
เกียร์ซ่อมแล้ว...
ลุงคล้อดฮะ
เกิดอัคคีภัย พ่อของเธอจากไปแล้ว
เก็บข้าวของสิ เธอต้องไปอยู่กับฉัน
เร็วสิ
เธอต้องไปเป็นเด็กฝึกงาน อยู่กับฉันที่สถานี
ฉันจะสอนเธอให้ดูแลสิ่งต่าง ๆ
ห้องพวกนี้อยู่ข้างในสถานี
ไม่มีใครรู้ว่าเราอยู่ที่นี่
เตียงเธออยู่มุมนั้น
นอนพักซะ เราจะเริ่มงานกันตอนตี 5
แล้วโรงเรียนล่ะฮะ
ไม่ต้องไปแล้ว
เธอไม่มีเวลาเรียนหรอก ต้องทำงาน
ฮูโก้...
เธอจะถูกส่งไปอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ถ้าไม่มีฉัน
ขณะนี้...เวลา...
60 วินาที เป็น 1 นาที
1 ชั่วโมง ก็ 60 นาที
เวลาคือทุกสิ่งทุกอย่าง
เวลา เวลา...
หยุด
หยุดซะ
ไม่ ไม่ ไม่
สวัสดี
อรุณสวัสดิ์ครับ ให้ผมช่วยอะไร
นึกแล้วว่าวันนี้ต้องเจอเธอ
ผมอยากได้สมุดคืน
ทำไมมันจึงสำคัญนัก
มันช่วยให้ผมซ่อมของได้
ไปซะ
ได้โปรด ไปซะ
เดี๋ยว
ขอโทษนะ ฉัน...
ร้องไห้หรือนี่
- เปล่า - อยู่เฉย ๆ
พรอนโต้ ไม่ผิดหรอกที่จะร้องไห้
ซิดนี่ คาร์ตัน ร้องไห้ และเศร้าสลด
ฉันเช็ดเองได้
ฉันอยากคุยด้วย มันสำคัญมาก แต่ว่า...
แต่ไม่ใช่ที่นี่ เราค่อนข้าง...
โจ่งแจ้ง
- มานี่ - เราจะไปไหนกันน่ะ
สถานที่ ๆ มหัศจรรย์ที่สุดในโลก
คล้าย ๆ เนเวอร์แลนด์ หรือไม่ก็เกาะสมบัติ
เธอต้องชอบแน่
อิสซาเบล...
ขอแนะนำ มิสเตอร์ฮูโก้ แค็บเร็ต
เพื่อนเก่าและเพื่อนสนิทคนหนึ่งค่ะ
มิสเตอร์แค็บเร็ต
สวัสดี
ขอบคุณค่ะ
ฉันยังทำได้ไม่ถึงครึ่งของ เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ เลย
- รูปภาพล่ะคะ - มุมนั้น
- หิ้งชั้นบน - ขอบคุณค่ะ
- นี่ อะไรหรือที่ว่าสำคัญน่ะ - เขายังมีสมุดโน๊ตอยู่นะ
เขาไม่ได้เผาหรอก มันเป็นทริคน่ะ
- ทำไม - ฉันก็ไม่รู้
รู้แต่ว่าสมุดนั่นทำให้เขาผิดหวัง
เขากับแม่คุยกันจนดึกเลย
ฉันคิดว่าเขาร้องไห้ด้วย
ทำไมเธอถึงช่วย
เพราะมันเหมือนการผจญภัยไง
และฉันก็ไม่เจออะไรแบบนั้น
อย่างน้อยก็ไม่เหมือนที่อ่านในหนังสือ
แล้วฉันก็คิดว่ามันออกจะ...
แหวกกฏ
โอเค
ยังไงก็เถอะ ฉันชื่อ อิสซาเบลนะ หนังสือเล่มไหนล่ะ
มองซิเออร์ ลาบิสส ให้ฉันยืม และให้เธอยืมด้วย
ไม่ชอบอ่านหนังสือหรือ
ชอบสิ
พ่อกับฉันอ่านเรื่องต่าง ๆ ด้วยกัน
มาสิ
ฉันจะหาสมุดเจอได้ยังไง
ฉันคิดว่าเธอต้องหาเจอ
แล้วก็อย่าพูดแบบนั้น ฉันจะช่วยเธอเอง
เข้มแข็งไว้
ไปให้พ้น
ซ่อมซะ
ซ่อมมันซะ
ฉันรู้ว่าใครขโมยเครื่องมือไป
ใช้อันที่ยังไม่ถูกขโมยสิ
เอาสมุดโน๊ตคืนมา
นายมีพรสวรรค์
ถ้าฉันพิสูจน์ได้ว่านายไม่ใช่แค่หัวขโมย
- ก็เอาสมุดโน๊ตคืนไปได้ - ยังไงล่ะ
ทำงานชดใช้ของที่เธอขโมยไป
แล้วฉันจะตัดสินใจเองว่า ถึงเวลาหรือยังที่จะคืนให้
- ผมมีงานทำอยู่แล้ว - การขโมยไม่ใช่การทำงาน
ผมมีงานอื่น
ผมจะมาเมื่อมาได้
มาเริ่มงานพรุ่งนี้ ไปได้แล้ว
ผมจะเริ่มตอนนี้เลย
ไม่ใช่อันนั้น อีกอันหนึ่ง
นี่ของนายใช่ไหม
มันหายไปไหนนะ
หนุ่มน้อย...
- หนีมาจากสถานโรงเลี้ยงเด็กกำพร้าหรือ - อย่าหนีนะ
มีพ่อแม่ไหม
ไม่มี
เยี่ยม ถ้าอย่างนั้น ส่งไปโรงเลี้ยงเด็กกำพร้าดีไหม
ไปด้อม ๆ มอง ๆ กล่องข้าวเขาทำไม
มันเป็นของนายเรอะ อายุเท่าไรนี่
กุสต๊าฟพูดนะ
ครับท่าน ไม่เหมือนที่เคย
คราวนี้เป็นการขโมยและบุกรุก
มือเขาล้วงเข้าไปในถุง
เพื่อหยิบของข้างใน
อะไรอยู่ในถุงหรือ ก็ขนมปังแถวหนึ่ง
เงียบ
ไม่มีใครส่ง พวกเขาทำเรื่องผิดกฏหมาย
ด้วยมือสกปรกเล็ก ๆ ของพวกเขาเอง
แน่นอนผมไม่ได้พูดกับคุณ ด้วยความเคารพ
มีคำแนะนำเกี่ยวกับภรรยาของคุณ
ไร้สาระครับ ผมไม่ได้ยินข่าวลืออะไรเลย
ผมไม่รู้ แต่เชื่อว่าหล่อนจะกลับมาแน่
มานี่
แกขโมยขนมปังนะ เจ้าหัวขโมย
เสียใจด้วยนะเรื่องภรรยา
นายช่วยอะไรไม่ได้หรอก...
มานี่
เจ้าหมู
อะไรนะ ฉันไม่รู้จะทำอะไร
แน่นอน ความผิดนาย จะใครเสียอีก
แน่นอน ความผิดนาย ตั้งแต่เมื่อไร
- ปีกลายเรอะ - ฉันคิดว่าไม่
น่าสงสัยมาก
ถ้านายเจอหล่อน ช่วย...
นายยังอยากให้หล่อนกลับมาอีกเรอะ
ใช่ ฉันรักหล่อนมาก
ฉันไปดูหนังเรื่องโรบินฮู้ด กับดักลาส แฟร์แบงค์
- เคยดูหรือยัง - ฉันไม่เคยไปดูหนัง
- ว่าไงนะ - แปลกหรือ
เธอไม่เคยไปดูหนังเลย จริงอ่ะ
พ่อไม่เคยพาไปเลย เขาเข้มงวดมาก
ฉันรักภาพยนตร์
พ่อพาฉันไปฉลองวันเกิด
ฮูโก้...
พ่อเธอไม่อยู่แล้วหรือ
ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้
อิสซาเบล
อยากผจญภัยไหม
เทศกาลหนังตลก
เราจะมีปัญหานะ
ฉันคิดว่าฉันอยากผจญภัย
แอบเข้ามาได้ยังไง
อย่ามาให้เห็นอีกนะ
ทำไมพ่อถึงไม่ยอมพาไปดูหนังล่ะ
ไม่รู้สิ เขาไม่เคยบอก
พ่อฉันไม่ได้ทิ้งไปนะ
เกิดอะไรขึ้นหรือ
เขาตายแล้ว ตอนที่ฉันยังเล็ก ๆ
พ่อกับแม่เป็นพ่อแม่อุปถัมภ์ของฉัน
พวกเขาอยู่ในกฏเกณฑ์มาก
อย่างน้อยก็ในหนัง
พ่อฉันพาไปดูหนังตลอดเลย
เขาเล่าถึงหนังเรื่องแรกที่ได้ดู
เขาเข้าไปในห้องมืด ๆ ห้องหนึ่ง แล้วบนจอ ก็เห็นจรวดลำหนึ่ง
บินไปที่ดวงจันทร์
ใช่แล้ว
เขาพาฉันไปดูตอนกลางวัน
โรงหนังเป็นสถานที่พิเศษของเรา
เป็นที่ ๆ ฉันสามารถเห็นบางสิ่ง
ฉันก็ไม่เคยเห็นหน้าแม่เหมือนกัน
เธอคิดถึงเขามากใช่ไหม
ตลอดเวลาเลย
ฮูโก้...
เธอพักอยู่ที่ไหน
ที่นั่น
ลุงของฉันสอนงานทั้งหมดให้
ฉันก็ทำตาม
บางทีเขาอาจจะกลับมาสักวัน ก็แค่เดา
ไม่ต้องกลัว มีใครรู้บ้าง
ไม่มีหรอก ตอนที่นาฬิกายังเดินอยู่ ไม่มีใครเห็นฉันหรอก
ทำตัวปกตินะ
- อะไรนะ - เดินตามปกติ
ทำไงดีอ่ะ
นี่ หยุดก่อน
มานี่
- อรุณสวัสดิ์ มองซิเออร์ - พ่อแม่อยู่ไหน
ผมอยู่กับปาป้าจอร์จที่ร้าน
คุณน่าจะรู้จักนะ เคยเห็นผมที่นั่นนี่
และนี่คือญาติของฉัน ฮูโก้
คุณต้องอภัยให้เขานะ อย่าใจแคบ
เขาเป็นแค่เด็กโง่ ๆ จน ๆ คนหนึ่ง
ดูเหมือนเจ้าแม็กซิมิเลี่ยนจะไม่ชอบชุดของนาย
เขามีปัญหาเรื่องโหงวเฮ้งน่ะ
ดูเหมือนมันไม่ค่อยชอบหน้านาย
ทำไมมันถึงไม่ชอบหน้านาย
บางทีอาจเป็นเพราะกลิ่นแมว
- แมวหรือ - ใช่
คริสทีน่า โรเซ็ตติ เป็นชื่อของบทกลอนบทหนึ่ง
อยากฟังไหม
หัวใจฉันคือเสียงนกที่กำลังร้องเพลง
เจ้าของรังคือน้ำค้างแห่งฤดูใบไม้ผลิ
หัวใจฉันคือต้นแอปเปิ้ล
ที่กำลังเอนไปตามน้ำหนักของผลไม้
พอแล้ว ได้ยินบทกลอนมาเยอะแล้ววันนี้
เอาล่ะ รักษาตัวนะ คริสทีน่า
- โรเซ็ตติ - บทหนึ่งที่หนูชอบ
ฉันรู้แล้ว
แต่ตอนนี้ไม่ใช่ฤดูกาลของบทกลอน
นี่เป็นสถานที่เข้าและออกจากรถไฟ
และการทำงานในร้าน เข้าใจไหม
- ค่ะ - เดินระวัง ๆ ล่ะ
เดินไปเรื่อย ๆ
ปัญญาอ่อนเนอะ
เพราะฉันช่วยชีวิตเธอไว้
ทำไมฉันไม่เห็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเธอล่ะ
- อะไรหรือ\- ที่ ๆ เธออยู่น่ะ บ้านไง
ฉันต้องไปแล้ว มีงานต้องทำ
เดี๋ยวสิ เคยเห็นบ้านฉันหรือยัง ฉันไปไม่ได้
ฉันเป็นเพื่อนคนเดียวของเธอนะ
ไม่ใช่
การทำตัวลึกลับไม่เหมาะกับเธอหรอก
อะไรของเธอ
ฉันต้องไปแล้ว เธอเองก็ไม่ควรจะมาที่นี่
ฮูโก้
เอามาจากไหน
- ไม่ว่ายังไง - ฉันก็ต้องการมัน
- เพื่ออะไร - มันจำเป็น
เธอบอกเหตุผลมาก่อนสิ
มาสิ
ไม่น่าเชื่อ
ดูอย่างกับจีน วาลจิน
น่ามหัศจรรย์
นี่คืออะไรหรืื
มันคือหุ่นยนต์น่ะ
พ่อฉันซ่อมมันอยู่ก่อนที่เขาจะตาย
ทำไมกุญแจของฉันถึงเข้ากับ หุ่นของพ่อเขาได้ล่ะ
เขาดูเศร้านะ ฉันคิดว่าเขากำลังรออยู่
เพื่ออะไรหรือ
ทำงานอีกครั้ง
นี่ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะเป็น
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันเชื่อมต่อมัน
ไม่รู้สิ
มีปัญหาอะไรหรือ
ฉันรู้ว่ามันอาจจะดูโง่
แต่ฉันคิดว่าเราได้รับข้อความจากพ่อฉัน
ฉันเป็นคนโง่เพราะเขาคิดว่าเขาซ่อมมันได้
มันพังแล้ว พังมาตลอด
ฮูโก้ ดูเหมือนเธอจะซ่อมมันได้
เธอไม่เข้าใจ
ฉันเคยคิด...
ฉันเคยคิดว่าถ้าซ่อมมันได้ คงไม่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว
ฮูโก้...
ฮูโก้ ดูสิ ยังไม่เสร็จนี่
เขาไม่ได้เขียนนะ
เขาวาดอยู่
มันเป็นหนังที่พ่อฉันเคยดู
จอร์จ มอลลอส
ชื่อของปาป้าจอร์จนี่
ทำไมหุ่นของพ่อเธอถึงเซ็นต์ชื่อแบบนี้
ไม่รู้สิ
ขอบคุณ
มันเป็นข้อความจากพ่อของฉัน
ตอนนี้ก็ต้องมาค้นหาความหมายของมัน
อิสซาเบล
มามาจีน ใช่แล้ว เราต้องคุยกัน
นี่คือ ฮูโก้ แค็บเร็ต
สวัสดีครับ มาดาม
ทำอย่างกับขโมย
ผมไม่ใช่ขโมยนะ
เกิดอะไรขึ้นหรือ อิสซาเบล
เรื่องมันยาว จำได้ว่าเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน...
เดี๋ยวก่อน
เด็กโง่...
ไปเอามาจากไหน
คุณอาจจะหาว่าผมโกหก
ไม่หรอก
หุ่นยนต์วาดไว้
เธออยู่กับเขาหรือ
พ่อผมพบพิพิธภัณฑ์
ไม่มีใครต้องการมัน
เราซ่อมมัน
แต่จำเป็นต้อง...
กุญแจของฉัน
ฉันให้เธอไปหรือ
ไม่นะคะ มาม่า...
เอาไปซะ ฉันไม่อยากเห็นมันตอนนี้
อย่าให้จอร์จเห็นนะ
บอกเราสิคะว่าเกิดอะไรขึ้น
ช่างมันเถอะ ลืมมันไปซะ
ผมกับพ่อซ่อมมันอย่างลำบาก
นี่คือทั้งหมดที่ผมเหลืออยู่
ผมอยากรู้ว่ามันหมายความว่าอะไร
ได้โปรด
เธอยังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจ
เธอไม่ควรมารับรู้เรื่องที่มันเศร้าโศก
- ปาป้าจอร์จใช่ไหม - อย่าให้เขาเห็นมันที่นี่
อยู่เงียบ ๆ นะ
ฉันจะพยายามพาเขาขึ้นไปชั้นบน
อย่าส่งเสียงแม้แต่นิดเดียวนะ
เธอมองไปที่ตู้
ฉันพยายามหาสมุดโน๊ตที่นั่น
ฉันจะหาดูอีกที ดูต้นทางไว้นะ
เยี่ยม
ฉันจะหาทางนำเขาไปชั้นบน
ไม่อยากได้ยินเสียงปี๊บๆนี่เลย
เธอมองไปที่ตู้
ฉันได้พยายามหาสมุดโน๊ตที่นั่น
ฉันจะลองหาอีกครั้ง ละสายตาออกไป
เยี่ยม
นี่ไง
เราต้องลองค้นดู
ฉันเอง ฉันสูงกว่า
กลับมาจากความตาย...
หยุดนะ นี่มันงานของคุณ
ไม่ใช่ มันแค่ก็แค่ของเล่นพัง ๆ
ฉันเชื่อใจเธอ
นี่หรือคำขอบคุณของเธอ
เธอมันร้ายกาจ
ร้ายกาจ
ฉันกลับดีกว่า
ขอบคุณ...
หนังวันนี้นี่นา
มันเป็นของขวัญ
ขอโทษนะ ฉัน...
รู้จักหนังสือเล่มนี้ด้วยหรือ
พ่อกับผมเคยอ่านมันด้วยกัน
มันสำหรับหลานของฉัน
แต่ตอนนี้ฉันคิดว่า
ให้เธอดีกว่า
อยากได้เพิ่มอีกสักถ้วยไหม
ไม่ ยังก่อน
ทุกสิ่งเกิดขึ้นได้
ถ้าเธอรู้ว่าต้องทำอย่างไร
กุสต๊าฟ กล้า ๆ หน่อย ทักทายหล่อนสิ
ขอรอยยิ้มหน่อย
ยิ้มสวย ๆ หน่อย
ดีมาก
เปล่งประกายเชียว
ขอบคุณ
มาสมัวแซลล์ ลีเซ็ต
สวัสดีครับ
คุณนักสืบ
ครับ
กุหลาบพวกนี้ช่างงดงาม
ขอบคุณค่ะ พวกมันมาจากเบอร์โดซ์
พวกมันมากับรถไฟเที่ยวกลางคืนจึงยังสดอยู่มาก
เบอร์โดซ์มีทุ่งที่สะอาด
ไม่มีอดีต...
ไม่มีขีดจำกัด...
มีเกวียนอยู่ทุกหนแห่ง
สถานที่สุดเพอร์เฟ็คท์
กลิ่นล่ะ
กลิ่นของดอกไม้ล่ะ
ค่ะ เชิญเลย
มันเกิดตอนสงครามน่ะ แล้วก็ไม่เคยไปรักษา
ลาก่อนครับ มาดมัวแซลล์
ฉันเสียพี่ชายไปค่ะ
ที่ไหน
เวอร์ดัน
ลาก่อนค่ะ นายตรวจ
ลาก่อนครับ มาดมัวแซลล์ ลีเซ็ต
ห้องสมุด สถาบันภาพยนตร์
ยังไง
ห้องสมุด สถาบันภาพยนตร์
ที่ซึ่งเธอจะพบทุกสิ่ง ที่เธออยากรู้เกี่ยวกับภาพยนตร์
ชั้นสอง แถวที่สี่ ตอนที่ 3...
ชั้นบนสุด
สิ่งประดิษฐ์แห่งความฝัน
รีโน่ ทาบาร์ด
เรื่องราวของภาพยนตร์เรื่องแรก
ในปี 1995 หนึ่งในภาพยนตร์ที่ถูกฉายเรื่องแรก
ชื่อเรื่องว่า รถไฟขบวนหนึ่งที่มาถึงสถานี
ไม่มีอะไรนอกจากรถไฟขบวนหนึ่ง ที่กำลังวิ่งมา
พอรถไฟวิ่งออกมาทางจอหนัง
เหล่าผู้ชมก็ตะโกนลั่น
เพราะพวกเขาคิดว่ามันกำลังจะพุ่งมาชน
ไม่เคยมีใครได้เห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน
หนังเรื่องนั้นจึงกลายเป็นอะไรบางอย่าง
เมื่อหนังเรื่องแรกที่ถูกสร้างขึ้นถูกค้นพบ
พวกเขาสามารถใช้สื่อใหม่นั้นเล่าเรื่องราว
ผู้สร้างคือจอร์จ เมลี่ส์
เป็นหนึ่งในคนแรกที่ทำให้มันเป็นจริงขึ้นมา
ภาพยนตร์ที่มีพลังสร้างฝันที่เป็นจริง
ผู้บุกเบิกที่ยิ่งใหญ่ เสียชีวิตแล้วในภาพยนตร์...
สงครามโลก
เขาตายแล้วหรือ
- ช่วงสงครามโลกหรือ - นี่พวกเธอสนใจเมลี่่ส์ด้วยหรือ
พวกเรา
ได้รับอนุญาต
จริงหรือ
เขาเป็นพ่ออุปถัมภ์ของฉัน ดูมีชีวิตชีวาเหลือเกิน ขอบคุณ
แต่มันเป็นไปไม่ได้
ใช่ครับ เชื่อผมสิ
ทำไมฉันต้องเชื่อด้วย
เพราะว่า...
เพราะว่ามันเป็นความจริง
เมลี่ส์ยังมีชีวิตอยู่หรือ
มากับผมสิ
พ่ออุปถัมภ์ของหล่อน เป็นผู้ที่ฉันหลงใหล
เขาเคยเป็นนักสร้างภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่
มันถูกใช้งานในสตูดิโอ
และใบปลิวนี่ ก็เป็นส่วนหนึ่ง
นี่คือหินลึกลับ
ที่ทำขึ้นโดยที่ปรึกษาของเขา อูแบร์ ฮูเด็น
และนี่คือกล้องของเขา
- นี่คือนักเวทย์หรือฮะ - ใช่ แสดงบนเวที
การจะสร้างหนัง ต้องเริ่มจากตรงไหนคะ
ไม่รู้สิ
ดูสิว่าเขามีความสุขแค่ไหน
คุณครูทาบาร์ด
คุณอยากรู้ไหมคะ
อ๋อ ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ
พี่ชายฉันเคยทำงานสร้างฉากให้เขา
วันหนึ่งเขาพาฉันไปที่สตูดิโอ
เหมือนอยู่ในความฝันเลยล่ะ
ทุกหนแห่งสร้างจากกระจก
ทำให้มีแสงสว่างพอที่จะถ่ายทำ
แต่สำหรับฉันมันดูราวกับปราสาท
ปราสาทแก้ว
ต้องมีกุ้งยักษ์อยู่ข้างหน้านะ...
ถ้าเธอเคยสงสัยว่า มันออกมาจากความฝันล่ะก็
ลองมองดูรอบๆ สิ
มันถูกสร้างขึ้นที่นี่แหละ
ท่านทั้งหลาย เริ่มบรรเลงได้
ปลากับกุ้งยักษ์ประจำตำแหน่ง
นางเงือกประจำตำแหน่ง แอ็คชั่น
เขาสร้างหนังขึ้นมา กว่า 500 เรื่อง
มันดังมากในยุคนั้น
ทำไมถึงเลิกไปล่ะคะ
จนกระทั่งบัดนี้ ฉันเชื่อมาตลอดว่า เขาตายไปแล้วตอนเกิดสงครามโลก
แล้วจำนวนของคนอื่นๆล่ะ
ขอดูหนังเรื่องอื่นอีกได้ไหมฮะ
ฉันก็หวังว่าอย่างนั้นนะ
แต่เวลาไม่เคยปราณีใคร
นี่เป็นเพียงเรื่องเดียวที่เหลืออยู่
ตั้งหลายร้อยเรื่อง เหลือแค่หนึ่ง
จึงถือว่า...
เป็นตัวต้นแบบ
เราต้องให้ปาป้าจอร์จได้ดูหนังเรื่องนี้
เขาจะได้รู้ว่าเขายังเป็นที่จดจำ
ห้ามบอกมาม่าจีนใช่ไหม
อืม อยากให้เซอร์ไพรส์น่ะ เหมือนกับเวทมนตร์ไง
เราต้องไปเข้าเรียน
ดีมาก
มองซิเออร์คล้อด
อยู่บนนั้นใช่ไหม
ใช่มองซิเออร์คล้อดหรือเปล่าน่ะ
เมาอีกล่ะสิ
คุณดื่มเหล้าไม่ได้นะ
ได้ยินหรือเปล่า
เขาเมารึเปล่า
เมาไหม ไม่หรือ
ปัญญาอ่อนเอ๊ย
เดี๋ยวก็หล่นมาโดนเด็กเข้าสักคนหรอก
มองซิเออร์ลาบีสให้หนังสือฉันมาเล่มหนึ่งล่ะ
เขาชอบทำแบบนั้นเสมอ
ให้หนังสือกับคนที่ใช่ เขาบอกอย่างนั้น
เขามีจุดมุ่งหมายน่ะ
หมายความว่ายังไง
ทุกสิ่งล้วนมีมุ่งหมายทั้งนั้น
นาฬิกาไว้บอกเวลา รถไฟบรรทุกคนโดยสาร
มันทำในสิ่งที่ควรทำ
เหมือนกับมองซิเออร์ลาบีส
บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลว่า ทำไมฉันถึงเศร้าที่ของพวกนี้มันพัง
มันไม่ทำในสิ่งที่ควรทำ
บางทีก็เหมือนคนเรา
ถ้าไร้จุดมุ่งหมายก็เสียศูนย์
เหมือนกับปาป้าจอร์จ
บางทีเราอาจแก้ไขได้
นี่คือจุดมุ่งหมายของเรา แก้ไขสิ่งต่างๆ ใช่ไหม
ไม่รู้สิ มันเคยเป็นสิ่งที่พ่อฉันทำ
ฉันยังสงสัยอยู่ว่า จุดมุ่งหมายของฉันคืออะไร
ฉันไม่รู้
บางทีถ้าฉันรู้จักพ่อแม่ของฉัน
ฉันคงจะรู้
มาด้วยกันสิ
ไม่นานหลังจากที่พ่อตาย ฉันก็มาที่นี่บ่อยๆ
จินตนาการไปว่าโลกนี้คือเครื่องจักรมหึมา
เครื่องจักรต่างๆ ไม่มีอะไหล่พิเศษ
พวกมันมีจำนวนตายตัว
ถ้าโลกเป็นเครื่องจักรที่มีอยู่ชิ้นเดียว
ฉันก็คงไม่ใช่ส่วนหนึ่งของมัน
ฉันมีเหตุผลที่มาอยู่ตรงนี้
เธอก็เช่นกัน
กลับมา
ฉันจะพาคุณทาบาร์ดมา ตอน 19 นาฬิกา คืนพรุ่งนี้
ห้ามพูดนะ
แน่ใจหรือ
ไม่มาก
แต่คิดว่ามีทางเดียว...
ต้องแก้ไข
คาเบรทและเด็กๆ ช่างซ่อมนาฬิกา
หยุดรถไฟ มีเด็กตกลงไปบนราง
เร็วสิ
หลบไป
มันเป็นของช่างซ่อมครับ
ในซีนใช่ไหม
ตาย แน่ใจหรือ
ไม่ เขาไม่มีญาติ
ขอบคุณ ผมจะไปรับ สัมภาระของเขาเอง ขอบคุณ
ถ้าเขาตายแล้ว
ใครล่ะที่ซ่อมนาฬิกา
- สวัสดี - ทางนี้ครับ
ฉันมาแล้ว
ประหลาดใจจัง เข้ามาสิ
มีอะไรหรือ อิสซาเบล
อย่าเพิ่งโกรธนะคะ มาม่า
ที่นี่ไม่ต้อนรับเจ้าหนุ่มนี่นะ
เรารู้แล้วว่าปาป้าจอร์จคือใคร
ขออภัยด้วย มาดาม ผมนึกว่าคุณรอพบพวกเราอยู่
ผมกลับไปก่อนแล้วค่อยมาใหม่ก็ได้
พูดเบา ๆ หน่อยสิ
จอร์จกำลังหลับอยู่ เขาไม่สบายเพราะ...
- มาม่าคะ อย่าพึ่งไป - อย่าหาว่าผมก้าวก่ายนะครับ
ผมรู้ว่าตอนนี้ไม่เหมาะ แต่
โปรดให้ผมได้อธิบาย
ความรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ที่ผมมีต่อสามีคุณ
ตั้งแต่เด็กแล้วที่ผมได้ ชมภาพยนตร์ของสามีคุณ
พวกมันสร้างแรงบันดาลใจให้ผม
สามีคุณเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่
ฉันดีใจมากนะที่ภาพยนตร์ของเขา ยังเป็นที่จดจำเช่นนี้
แต่เขาเป็นคนที่เปราะบางมาก
การนึกถึงอดีตทำให้เขาเจ็บปวด
ถ้าเช่นนั้นผมคงต้องขอตัวก่อนครับ
โปรดอภัยที่ผมต้องพูดว่า...
คุณยังคงสวยเหมือนเมื่อครั้งที่ยังเป็นนักแสดง
มาม่าน่ะหรือคับ เคยอยู่ในภาพยนตร์
เธอปรากฏอยู่ในภาพยนตร์แทบทุกเรื่องนะ
คุณเคยเป็นนักแสดงด้วยหรือคะ
นานมากแล้ว
สมัยก่อน
ฉันเคยเป็นใครบางคน
คุณอยากเจอเธอคนนั้นอีกไหมครับ
ผมมีอยู่ฟิล์มอยู่เรื่องหนึ่ง
1 ในภาพยนตร์ของจอร์จน่ะหรือ
ไม่น่าเป็นไปได้ที่ยังเหลืออยู่
ให้ผมเอาให้ดูไหมครับ
นะคะ มาม่า ได้โปรด
ดูเงียบ ๆ นะ
มาม่าเคยเป็นนักแสดงจริงด้วย มันยอดมาก
ไม่หรอกจ้ะ ไม่เหมือนดาราในสมัยนี้หรอกนะ
แต่เราก็สนุกกับมัน
มาดามเมลีเอส
มีสีด้วยหรือนี่
แน่นอน เราลงสีกันด้วยมือ ทีละเฟรมเลยทีเดียว
นั่นมาม่านี่นา
ใช่จ้ะ
มหัศจรรย์จริงๆ
คุณสวยจัง
ยังคงเป็นเช่นนั้น
ผมจำเพลงนั้นได้
ไม่ว่าอยู่ที่ไหน
จอร์จ...
คุณพยายามลืมอดีตมานาน...
แต่คุณก็ได้เพียงความเศร้าโศก
บางทีถึงเวลาแล้วที่จะนึกถึงมัน
เธออยากรู้หรือ
ครับ
ก็เหมือนกับเธอ
ฉันชอบแก้ไขสิ่งต่าง ๆ
เริ่มทำจากการเป็นนักมายากล
มาม่าชองเป็นผู้ช่วยของฉัน
เราประสบความสำเร็จอย่างมากในการแสดง
ฉันมักจะถูกห้อมล้อมไปด้วย เครื่องยนตร์กลไกต่าง ๆ
ซึ่งฉันใช้ประดิษฐ์ภาพลวงตาใหม่ ๆ ขึ้น
ตอนที่ฉันสร้างหุ่นยนตร์ขึ้นมา
มันเคยเป็นสมบัติล้ำค่ำ ที่ฉันทุ่มเทใจให้เลยทีเดียว
คืนหนึ่ง ฉันกับมาม่าชองไปที่คณะละครสัตว์
พอเราเดินผ่านเวที ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
บางอย่างที่แปลกและน่ามหัศจรรย์
พวกพี่น้องลูมิเยร์ได้สร้างภาพยนตร์เรื่องนั้น
ฉันหลงใหลมันมากเลย
มันเหมือนเป็นมายากลรูปแบบใหม่
ฉันขอซื้อกล้องนั้นจากพวกเขา
แต่พวกเขาปฏิเสธ
เพราะพวกเขาไม่เห็นอนาคตของภาพยนตร์
ในที่สุดฉันก็สร้างกล้องของตัวเองขึ้น
ด้วยวัสดุที่เหลือจากการสร้างหุ่นยนตร์นั่น
ฉันต้องการเผยแพร่มันออกไป
ถึงกับยอมเสี่ยงขายโรงละคร และทุกอย่างที่เรามี
เราสร้างโรงถ่ายของเราเองขึ้น
มันเคยเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่
ฉันแต่งเรื่อง วางแผน กำกับ
และสร้างภาพยนตร์ออกมาหลายร้องเรื่อง
แอคชั่น
หยุด หยุด หยุด
ขอเวลา 10 นาที
ตรงนี้ ตรงนี้
ถ้าคุณดึงลิ้นมาทางซ้าย มันถึงจะทำงาน
ดีมาก ดีมาก
กลับไปประจำตำแหน่งได้
แอคชั่น
แอคชั่น แอคชั่น
ตั้งใจหน่อย สู้
หวดเข้าไป แล้วก็ฆ่ามัน
ขยับ ๆ เต้นไป
อีกเที่ยว 3, 2, 1
ดีมาก
อย่าขยับ นิ่งไว้พวก
แอคชั่น
มายากลและภาพลวงตา เคยเป็นความชำนาญของฉัน
โลกแห่งจินตนาการ
ภรรยาแสนสวยของฉัน เป็นเทพธิดาแห่งแรงบันดาลใจ
ดาราของฉัน
ไม่มีอะไรจะสุขมากไปกว่านั้นอีกแล้ว
แอคชั่น
เราไม่เคยคิดว่ามันจะจบลง...
แต่แล้วสงครามก็เกิดขึ้น
ความเยาว์วัยก็ถึงคราวสิ้นสุด
โลกไม่มีเวลามากนัก สำหรับกลวิเศษ
ทหารต้องอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง
พวกเขาเบื่อหน่ายภาพยนตร์
รสนิยมเปลี่ยนไป แต่ฉันไม่ยอมเปลี่ยน
ไม่มีใครต้องการภาพยนตร์ของฉันอีก
ฉันจึงไม่มีปัญญาจ้างนักแสดง
หรือดำเนินธุรกิจนั้นได้อีกต่อไป
ปราสาทอันหรูหราของฉันได้ถูกทำลายลง
ทุกสิ่งสูญสิ้น
ในคืนหนึ่ง ด้วยความสิ้นหวัง
ฉันได้เผาเสื้อผ้าและฉากทั้งหมด
ฟิล์มภาพยนตร์ต่าง ๆ ของฉันถูกบังคับซื้อไป
เอาไปเผาทำเป็นสารเคมี
ที่ใช้ทำส้นรองเท้า
ด้วยเงินที่่ยังเหลืออยู่ ฉันได้เปิดร้านซ่อมของเล่น
ตั้งแต่นั้นมา
มีหุ่นยนตร์แสนรักของฉัน ที่ฉันทำลายมันไม่ลง
จึงให้ไว้กับทางพิพิธภัณฑ์
แต่มันไม่เคยถูกนำมาตั้งแสดง
เมื่อพิพิธภัณฑ์ถูกเผา ทุกสิ่งทุกอย่างก็สูญไป
ทุกสิ่งที่ฉันเคยมีสูญไปสิ้น
เหลือเพียงเถ้าถ่าน
ชีวิตได้ให้บทเรียนกับฉันอย่างหนึ่ง ซึ่งฉันไม่อยากเรียนรู้
แฮปปี้เอ็นดิ้ง มันมีแต่ในภาพยนตร์เท่านั้น
เดี๋ยวผมมา
ไม่ต้องตื่นเต้น
เขาเอาอะไรมาน่ะ
ที่รัก...
ท่านครับ
ผมมีเรื่องมาบอก
มีอะไรหรือ
คุณคล้อด เขาเสียชีวิตแล้ว
- ไม่นะ - มองซิเออร์ คล้อด น่ะนะ
เขาไม่สามารถมาดูแลนาฬิกาได้อีกต่อไป
กลับมาแล้วหรือจ๊ะ
- สวัสดี - สวัสดี
คุณคล้อด ตายแล้ว
อะไรนะ ทำไม เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ร่างเขาถูกพบในแม่น้ำเซน
ดูเหมือนจะหลายเดือนมาแล้ว
ไม่อยากจะพูดนะ...
ใช่ เขาขี้เมาจะตาย
ไปให้พ้น...
ปล่อยนะ
- คิดว่าจะหลอกฉันได้ล่ะสิ - ปล่อยผมนะ
ได้โปรดช่วยผมด้วย
ได้โปรด
เขารอดไปหลายครั้งแล้ว
ปล่อยเด็กนะ
- เดี๋ยว - ปล่อยผมไป
ถ้ามีพ่อแม่มารับถึงจะปล่อย
ผมไม่มีพ่อแม่
งั้นก็ไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า
จะได้เรียนรู้เหมือนที่ฉันเคยเรียน
ทำยังไงให้เชื่อฟังคำสั่ง ทำยังไงให้รู้จักเก็บความลับ
ทำยังไงให้อยู่รอดเมื่อไม่มีครอบครัว
เพราะไม่มีใครต้องการ
สำนักงานใหญ่หรือครับ ใช่ครับ ผมอีกแล้ว
มีเด็กกำพร้าอีกคนหนึ่ง
มันเป็นสัปดาห์ที่เต็มไปด้วย
ผู้บุกรุก ขโมย โจร พวกร่อนเร่
เล่น กิน... ไม่เข้าพวกกันเลย
ส่งใครมาจับไปที
เป็นไงบ้าง
หล่อนกลับมาหรือ คิดว่าใช่ของคุณหรือ
เยี่ยมยอด
อีกไม่กี่เดือน คุณก็จะรู้เองแหละ
มีอะไรอีกไหม
ฉันจะลองไปดู เรื่องเตรียมการล่วงหน้าฉันไม่ถนัด
แน่ใจนะ
ได้ ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับเจ้านี่...
เดี๋ยวนะ
จับเขาไว้
ขอโทษนะ
หลีกไป
ไม่จำเป็นต้องหนีหรอ เจ้าหนู
307, 308, 309...
เขาหลุดไปได้ มาเร็ว
หลีกทางหน่อย
จับได้ละ
มีเด็กอยู่บนราง หยุดรถไฟเดี๋ยวนี้
ถอยไป ถอย
คิดจะทำอะไรนี่ บาดเจ็บหรือเปล่า
มานี่ซิ
ขอโทษนะ
- บ้านเด็กกำพร้าจะดูแลนายเอง - ผมไม่ได้มาจากที่นั่น
แล้วเธออยู่ไหน ต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งสิ
ฟังก่อน ได้โปรด คุณไม่เข้าใจ
คุณต้องปล่อยผมนะ
ผมไม่เข้าใจว่า ทำไมพ่อผมถึงต้องตาย
ทำไมผมต้องอยู่คนเดียว
นี่เป็นโอกาสเดียวที่ผมจะทำงาน
คุณต้องเข้าใจนะ
ฉันเข้าใจ
มองซิเออร์...
เด็กคนนี้เป็นคนของฉัน
ขอโทษครับ มันพังแล้ว
เปล่า
มันทำงานสมบูรณ์แบบ
และผมมีความภูมิใจที่ต้อนรับทุกท่านเข้าสู่
การเฉลิมฉลองชีวิตและผลงานของ จอร์จ เมลีเอส
เป็นเวลาหลายปี ที่ผลงานส่วนใหญ่ของเขา
ดูเหมือนว่าจะสูญหายไป
มองซิเออร์ เมลีเอส เชื่อเช่นนั้น
แต่เราได้เริ่มค้นหา
ตามที่ต่าง ๆ ทุกหนแห่ง
จนได้ค้นพบฟิล์มเก่าๆ
รูปภาพ และภาพยนตร์จำนวนมาก
เรารักษาเอาไว้ได้
ขณะนี้เรามีภาพยนตร์ของจอร์จ กว่า 80 เรื่องแล้ว
คืนนี้ ผู้สร้างภาพยนตร์เหล่านั้น และสมาชิกใหม่ของสถาบันเรา
จะมาร่วมแบ่งปันกับพวกท่าน
ท่านทั้งหลาย ผม...
ผมมาปรากฏตัวต่อหน้าทุกท่านในคืนนี้
เพราะเด็กชายผู้กล้าหาญคนหนึ่ง
เขาเห็นหุ่นยนตร์พัง ๆ ตัวหนึ่ง
และพยายามทุกทางที่จะซ่อมแซมมัน
ด้วยเวทมนตร์แบบเด็ก ๆ ของเขา
ที่ผมเห็น
และบัดนี้...
เพื่อน ๆ ของผม ผมขอเรียกพวกเขาเช่นนั้น
เพราะพวกเขาเป็นเช่นนั้นจริง ๆ
แม็กกี้
ไซเรนส์
นักเดินทาง นักผจญภัย
นักมายากล
มาร่วมฝันด้วยกัน
การศึกษาความเป็นมาของภาพยนตร์ ควรเริ่มจากตรงนั้น
ด้วยภาพถ่าย
สังคมของพวกสัตว์4ขา
ยิ้มสิที่รัก
ผมจำไม่ได้แล้วว่าทำยังไง
ดูสิ มันทำงานสมบูรณ์แบบแล้ว
วันหนึ่ง ฉันได้พบเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ชื่อ ฮิวโก้ แค็พเร็ต
เขาอาศัยอยู่ในสถานีรถไฟ
ทำไมเขาอยู่ที่นั่นน่ะหรือ คุณจะต้องประหลาดใจ
มันเกี่ยวกับที่หนังสือเล่มนี้กำลังจะบอก
เด็กผู้ชายคนนั้น
ค้นหาความลับของข้อความจากพ่อของเขา
และนำข้อความนั้น
กลับบ้าน